Εγω ειμι η οδος

Παρασκευή 14 Ιουνίου 2019

Διδαχές οσίου Παναή του εκ Λύσης ΤΑ ΠΑΘΗ (Β΄)

θ. Γιατί ζηλεύεις; Διότι δεν έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Αν έχεις ισχυρό χαρακτήρα ή κυρίως αν έχεις τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, θα αισθάνεσαι όλους τους γύρω σου σαν τη μεγαλύτερη χαρά. Ο άντρας για τη γυναίκα είναι ο ηγέτης και η γυναίκα για τον άντρα η ζωή. Και οι δυο θα πρέπει να δίνουν ο ένας στον άλλο όλο και μεγαλύτερη χαρά. Η ζήλεια όμως καταστρέφει αυτή τη σχέση. Πολλές φορές η υπερβολική αγάπη οδηγεί στην ζήλεια. Μα τούτο είναι μια λανθασμένη αγάπη. Είναι ένα πάθος που σε οδηγεί να μην έχεις ραχάτι (ησυχία). Και σημεία να έχεις, να μη ζηλεύεις. Τι γίνεται όταν ζηλεύεις; Γίνεται χειρότερος ο πειρασμός και προσπαθεί ν’ ανοίξει μάζες για να βασανίζει τους συζύγους. Όταν πάψεις να ζηλεύεις, ούτε ο άντρας σου θα κακώσει περισσότερο. Τότε βέβαια ο διάβολος θα σας πολεμά συνεχώς, θα σας εναντιώνεται, αλλά εσύ να παρακαλείς τον Θεό και να βιάζεις τον εαυτό σου, να σφίγγεις τον γρόνθο σου και θα νικάς με τη βοήθεια του Θεού. Αυτή η ισχυρή μάχη, γεννά στην ψυχή την πνευματική προσωπικότητα. Τότε ισχυροποιείται ο νους και η καρδιά του ανθρώπου.
ι. Ο εναντίος μας πολεμά παραπάνω εκεί που έχουμε κλίση, αδυναμία, φόβο, ιδέα. Πιάνει τον λογισμό σαν άθλο του, παίρνει από τα δικά μας, από τις κλίσεις μας. Όπως, ο κλέφτης πάει όπου έχει πόρτα που δεν κάμνει κρότο, έτσι και ο διάβολος εκεί που είναι η αδυναμία, η κλίση.
ια. Άμα παρεξηγηθούμε μ’ ένα πλάσμα, αρέσει πολλά του εναντίου. Αν είσαι ψυχρός με κάποιον, κι αν ακόμη αυτός κάμει τα πρέποντα, πάλι δεν σ’ αρέσουν, τ’ αντιπαθείς.
ιβ. Είναι κάμποσο ζόρι και η ζήλεια. Σε πρόσωπα που αγαπιούνται πολλά, είναι αδύνατο να μην μπει στη μέση για να βάλει τη ζήλεια που καταντά σε μίσος.
ιγ. Όταν ταραχθεί το πλάσμα ή θα υβρίσει ή θα κτυπήσει ή θα τιμάσει (θα πει άσχημα λόγια, υβριστικά). Ο θύμος είναι θανάσιμο αμάρτημα. Γι’ αυτό ο νους είναι σαν το φύλακα. Ο θυμωμένος και ο μέθυσος είναι εκτός εαυτού. Δεν ξέρουν τι κάνουν.
ιδ. Το μίσος, την έχθρα, τον θυμό, με τον διάβολο να τα έχουμε. Αν μας ταράξει, έβγαλε ο εναντίος το μεροκάματο...
ιε. Ένας πατέρας έφτυσε αίμα, γιατί του είπαν κάποιον λόγο πικρό. Ένας άλλος έδωσε τρεις γύρους του κελιού του και ύστερα μπήκε μέσα. Γιατί; «Μου είπαν έλα λόγο και δεν ήθελα να το βάλω μέσα και να κοιμηθεί μαζί μου. Κρύψε (σιώπησον), σταμάτα το κακό. Δεν κερδίζει έτσι ο εναντίος. Λέει η Γραφή: «Μη επιδυέτω ο ήλιος επι τω παροργισμώ».

Από το βιβλίο ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ, έκδοση του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος, Λυθροδόντας - Κύπρος. τηλ. 00357-99607871

Διδαχές οσίου Παναή του εκ Λύσης ΤΑ ΠΑΘΗ (Α΄)

α. Τα πάθη μας να τα κόβουμε όταν είμαστε νέοι.
β. Όλα τα πάθη θέλουν πολύν αγώνα, επειδή η κακία, η έχθρα, είναι ο ίδιος ο εναντίος, δηλ. ο διάβολος, στα σπλάχνα μας. Γιατί εκείνος είναι ο κατ’ εξοχή φθονερός. Άμα κυριέψει το πλάσμα το μίσος, και γέρος και κατάκοιτος να είναι, δεν έχει τη θέληση να το διώξει. Γίνεται έξις, κι η έξις δεύτερη φύση.
γ. Κάποτε ένα αντρόγυνο είχε το πάθος της ζήλειας. Όπου ήταν να πάει ο άντρας ήθελε να παίρνει και τη σύζυγο του. Όμως εκείνη ζήλευε από τις άλλες γυναίκες. Όταν τους προσκάλεσαν κάπου, λέει ο άντρας στη γυναίκα του: «Πήγαινε εσύ. Εγώ δεν θα πάω». «Όχι, να πάμε μαζί», απαντά η γυναίκα. «Όχι, μόνη σου θα πάεις», λέει ο άντρας. Σκέφτηκε η γυναίκα: Γιατί να θέλει να πάω μόνη μου; Και κατέληξε να του πει: «Θέλω να με ζηλεύεις», διότι, σκέφτηκε, πως για να μην πάει μαζί της δεν την θέλει.
δ. Βλάφτει πολλά η ζήλεια. Κοίταξε από τα μωρά. Άμα ένα μωρό ζηλεύει ούτε τρώει, ούτε πίνει. Μαραζώνει. Η ζήλεια τρώει το μάστρον (αφεντικό) της.
ε. Το κληρονομικό πάθος είναι δύσκολο. Κάποιος βασιλιάς πήρε ένα φιλάργυρο κι ένα ζηλιάρη για να τους προβάρει (να τους δοκιμάσει). «Ζητάτε μου ότι θέλετε και θα σας το δώσω. Όποιος μου ζητήσει πρώτος, θα του το δώσω και ακολούθως θα δώσω στον άλλο διπλά». «Άντε, λέει ο φιλάργυρος του ζηλιάρη, ζήτα για να πιάσω διπλά». Ο ζηλιάρης δεν ζητούσε, τελικά όμως αποφάσισε να ζητήσει: «Να μου βγάλεις το ένα μου μάτι, για να του βγάλεις εκείνου και τα δυο». Δεν κάμνει χαίρι ο ζηλιάρης, ο φθονερός. Βλάπτει τον ίδιο τον εαυτό του.
στ. Όπως ο φιλάργυρος, ενώ έχει πλούσια αγαθά δεν περνά καλά, έτσι και ο φθονερός, ενώ είναι καλά περνά μίζερα.
ζ. Η αμαρτία αρχίζει από μικρή. Ένα ψέμα, μια κλεψιά. Καλό είναι να αποδιώχνουμε τον κλέφτη πριν φωλιάσει μέσα μας. Όπως την αρρώστια έτσι και το πάθος, πρέπει να το αντιμετωπίσομε από την αρχή.
η. Πολλές φορές κι από απροσεξία και από χωρατά (αστεϊσμό) προκαλείται διχόνοια. Οι χωρατάδες είναι του εναντίου. Το ανδρόγυνο, άμα λογοφέρνει και τσακώνεται, πλέον φεύγει ο φόβος και η ντροπή, και προβαίνει από βαρύ σε βαρετότερο λόγο.

Από το βιβλίο ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ, έκδοση του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος, Λυθροδόντας - Κύπρος. τηλ. 00357-99607871

Διδαχές οσίου Παναή του εκ Λύσης ΔΙΑΦΟΡΑ 5

λη. Μερικοί λεν: «Ακούμε για αγίους... Μα ποιός τους είδε;». Είναι ζήτημα πίστεως. Είναι πρεσβευτές οι άγιοι και για μας. Κάμνουμε έξοδα και τους γιορτάζουμε... Νομίζετε ότι τα κρατάνε για τον εαυτό τους οι άγιοι; Κάποιες δοκιμασίες, που παρά τρίχα γλυτώνουμε, είναι ο άγιος που τιμήσαμε αυτός που μας γλύτωσε. Βέβαια όταν μιμηθούμε τους αγίους, το χαίρονται περισσότερο. Αλλά πάντως πρέπει να τους τιμούμε. Λέμε: «Ει μή τους αγίους σου είχομεν πρεσβευτάς και την αγαθότητα σου συμπαθούσαν ημίν, πως αν τολμώμεν, Σωτερ, υμνείσαι Σε, ον ευλογούσιν απαύστως άγγελοι»;

λθ. Ο τάφος: η τελευταία οικία. «Αγαθόν πορευθήναι εις οίκον πένθους ή συμπόσιου». Πήγαμε χθες στην κηδεία. Είδα το τέλος του ανθρώπου πάνω στη γη. Τον έβαλαν μέσα στο χώμα και τέλειωσε. Χιλιάδες, πολιτεία ολόκληρη εκεί μέσα στο κοιμητήριο! Θα έλθει για όλους μας η ώρα. Ίσως να’ ναι και κοντά. Έτοιμοι να βρεθούμε. Είναι ένα ταξίδι που πρέπει όλοι να το κάμουμε, θέλουμε δε θέλουμε. Να βγάλουμε το διαβατήριο μας κι ότι ώρα μας καλέσουν. Μπορεί ξαφνικά. Όπως έγινε στην εισβολή των Τούρκων που φύγαμε από τα χωριά μας.

μ. Οι άνθρωποι τρώνε, πίνουν και υπερβαίνουν τα όρια. Π.χ. βάφτισες παιδί; Να καλέσεις τους συγγενείς, να φάτε, να πιείτε, και μετά ας ψάλλετε και λίγο. Όχι όμως και χορούς.

μα. Βλέπεις στο δικαστήριο ποιοί φοβούνται. Εκείνοι που έχουν κακές πράξεις. Οι θεατές δεν φοβούνται. Τα έργα είναι το ζήτημα, που πάνε και πέραν του μνήματος. Αυτά πάνε ως τον κριτή και μεσιτεύουν και βρίσκεις χάρη.

Από το βιβλίο ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ, έκδοση του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος, Λυθροδόντας - Κύπρος. τηλ. 00357-99607871

Διδαχές οσίου Παναή του εκ Λύσης ΔΙΑΦΟΡΑ 4

ια. Για τις δουλειές να λες: «Δεν θα φοβούμαι. Όσες προλάβω κι όσες γίνουν κι όπως γίνουν».

ιβ. Η Αγία Γραφή λέει: «Μη πάντα άνθρωπο έμπαζε εις τον οίκο σου». Πρώτα να τον μάθεις καλά και ύστερα.

ιγ. Καλό είναι κάθε πλάσμα που το πλησιάζουμε να θωρούμε (βλέπομε, προσέχουμε) τα καλά του.

ιδ. «Έρχου και ίδε...». Να τον γνωρίσουμε, να κάνουμε σχέσεις και επικοινωνία προπαντός με τον Κύριο μας.

ιε. Όποιος καταλάβει τη ματαιότητα του κόσμου, δεν τον θλίβουν τα κοσμικά, και αποδίδει «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ».

ιστ. Σήμερα είναι Κυριακή. Μέρα του Θεού. Στον καιρό της η εργασία. Έτσι μας όρισαν οι Πατέρες.

ιζ. Μπορεί ορισμένα, χάριν της αγάπης, της ειρήνης και της αλήθειας, να τα παραλείψουμε, διότι είναι ενδεχόμενο μετά να’ χουμε άσκοπες συζητήσεις, καυγάδες.

ιη. Η χαρά του σαρκικού είναι γελόκλαμα. Η χαρά η πνευματική είναι πραγματική.

ιθ. Ο διδάσκων διδάσκεται.

κ. «Καταξίωσον Κύριε αναμαρτήτους φυλαχθήναι ημάς...», αλλά πρέπει και να θέλω και να προσπαθώ να φυλαχτώ.

Διδαχές οσίου Παναή του εκ Λύσης VIII. ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ

α. Όσοι διδάσκουνε, να μην έχουνε την απαίτηση απ’ αυτούς που τους ακούν να αποδέχονται αμέσως τη διδασκαλία τους. Ο Θεός έχει όλη τη δύναμη αμέσως να μας κάμει όπως θέλει. Όμως λέει: «Όστις θέλει οπίσω μου έλθειν...». Μόνο ο ενάντιος βιάζει, ο Κύριος δεν αναγκάζει. Πάντοτε ενεργεί με την υπομονή. Η χάρις του Θεού αβίαστα και ελεύθερα φωτίζει και ευλογεί τους πάντες. Ο απόστολος Πέτρος, στο πρώτο του κήρυγμα μετέτρεψε στον Χριστό 3.000. Τόσοι πίστεψαν. Ε, άλλο ρεπέτι (άλλη φορά), 5.000. Όσους όρισεν ο Κύριος. Αλλά ουδέποτε ο λόγος του Θεού θα πάει κενός. Αδύνατον. Κι αν ένας δεν γυρίσει να πάει μαζί σου, να σ’ ακολουθήσει, μπορεί να σταματήσει κάτι κακό που έκαμνε. Πολλές φορές ενεργεί ο λόγος του Θεού και δια μέσου εκείνων που τον άκουσαν και τον λένε σε άλλους. Η πίστη εξ’ ακοής... Και να μην έχουμε την απαίτηση από κάποιον που άκουσε κάτι πνευματικό από μας, αμέσως να γίνει τέλειος.
β. Ήταν ένας παράλυτος και ζήτησε από τους συγγενείς του κόλλες. Έγραφε πάνω σε μικρά κομματάκια διάφορα ρητά από την Αγία Γραφή και τα’ ριχνε από το παράθυρο που ήταν δίπλα του. Ο αέρας σκόρπιζε τις κόλλες στον δρόμο, όπου περνούσε ο κόσμος. Κάποιος, από τους πολλούς που περνούσαν, ευρισκόταν σε απόγνωση και ήταν έτοιμος ν’ αυτοκτονήσει. Πιάνει την κόλλα που έπεσε στα πόδια του και διαβάζει «Ούκ εστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία..., ει μη εν Χριστώ Ιησού». Αμέσως ήλθεν ο νους του. «Μα, τι πάω να κάμω», σκέφθηκε. Και γύρισε σπίτι του μετανιωμένος. Έτσι κατάκοιτος που ήταν ο ευλογημένος παράλυτος έσωσε μια ψυχή.
γ. Μερικοί ιεροκήρυκες λένε: «Άραγε κάμνομε τίποτε που γυρίζουμε και κηρύττουμε; Τι χρειάζονται τα λόγια; Βαρέθηκε σήμερα κόσμος τα λόγια. Θέλει έργα. Άλλωστε, τον λόγο του Θεού τον ακούν καθημερινά, από το ραδιόφωνο, το σχολείο και αλλού. Έχουν και περιοδικά, βιβλία, διαβάζουν άμα θέλουν». Το κήρυγμα επιδρά πάντοτε. Είναι και η χάρις του Θεού που ενεργεί. Τελείωσαν τα ψάρια από τη θάλασσα, ώστε να σταματήσουμε να ρίχνουμε τα δίκτυα;... «Πώς θα πιστέψουν αν δεν ακούσουν; Πώς θ’ ακούσουν, χωρίς κηρύσσοντας; Πώς θα κηρύξουν εάν δεν αποσταλώσιν»;
Από το βιβλίο ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ, έκδοση του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος, Λυθροδόντας - Κύπρος. τηλ. 00357-99607871

Διδαχές οσίου Παναή του εκ Λύσης ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑ

α. Λέει κάποιος γέρος, που δεν ξέρει γράμματα: «Πήγα εκκλησία σήμερα. Νιώθω ελαφρός, καθαρός, μια μανιέρα (άνεση, αυτοπεποίθηση)! Γιατί άραγε; Διότι σε κάθε θεία Λειτουργία, ο Κύριος έρχεται αόρατος να ευλογήσει τη σύναξη. Κι ο γέρος είναι μέσα! Αν και δεν κατάλαβε λέξη από τους ψαλτάδες και τους ιερείς, την ευλογία την πήρε.

β. Μερικοί λένε πως δεν καταλαβαίνουν τη Λειτουργία. Μα όλοι δεν είναι σπουδασμένοι; Λείπει όμως το ενδιαφέρον. Οι παλιοί χριστιανοί είχαν λαχτάρα και γι’ αυτό τους άρεσε η Λειτουργία, ακόμα και του αγίου Ιακώβου, παρόλο που είναι εκτενής. Σήμερα πρέπει να υπάρχουν καθίσματα ή να είναι σύντομη η Λειτουργία, για να πάει ο άνθρωπος εκκλησία. Βαρύ το σώμα, λείπει η λαχτάρα. Όμως στη δουλειά, πάνω στη σκαλωσιά, μεσ’ τον ήλιο στέκει. Στη μάππα (μπάλα, ποδόσφαιρο) στέκει, κι ας υπάρχουν καθίσματα. Ακόμα είναι ενδεχόμενο να βρέχεται και τα πόδια του να τον πονέσουν από την ορθοστασία! Χίλια λόγια ακούμε και δεν κουραζόμαστε. Από τα λόγια των ακολούθων όμως δυσανασχετούμε.

Διδαχές οσίου Παναή του εκ Λύσης ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ Β

στ. Στον κόσμο ήλθαμε για να δοκιμαστούμε. Τα καλά που απολαμβάνουμε δεν θα λογιστούν. Ότι δώσουμε το κάμνουμε δικό μας, όχι όσα καταχρόμαστε ή σπαταλούμε. Βέβαια, το κατά δύναμιν. Ότι μπορεί ο καθένας. Ο Θεός εκεί που έδωσε πολλά, θέλει πολλά. Τα δυο λεπτά της χήρας αξίζουν ολόκληρη περιουσία. «Μακάριοι οι κλαιόντες, οτι γελάσονται». Κι όταν ο σταυρός μας είναι βαρύς, θα έλθει σε βοήθεια ο ίδιος ο Χριστός ή θα στείλει τον Κυρηναίο. «Αγωνίζεσθε εισελθείν δια της στενής πύλης». Δεν είναι βέβαια στην πραγματικότητα στενή... Μας φαίνεται έτσι, γιατί έχουμε φορτίο, το οποίο όμως, αν το φέρομε αγόγγυστα, ανοίγει η καρδιά μας και καταλαβαίνουμε το φως του Χριστού.

ζ. Όταν μας ρωτούν «πως πάτε», λέμε καλά. Εννοούμε, καλά στην υγεία. Μα τούτα δεν είναι τ’ αληθινά καλά. Ενώ όταν έχουμε πειρασμούς και δοκιμαζόμαστε, τότε παίρνουμε μισθό. Ο χριστιανός θα φανεί στις δοκιμασίες, στους πειρασμούς. Μας μαλακώνουν, ταπεινωνόμαστε, εγκρατευόμαστε, ενώ όταν δεν πειραζόμαστε... Είναι πολύ σοφά όσα λέει η Γραφή: «Εν θλίψει εμνήσθημεν σου... Εμνησθήμεν το πρωί του ελέους σου Κύριε... ευφρανθείημεν ανθ’ ων ημερών εταπείνωσας ημάς... Εν θλίψει επλάτυνας με... Μαστιγεί πάντα υιόν, ον παραδέχεται...». Διαφορετικά είμαστε νόθα παιδιά του Θεού.

η. Η χάρις είναι το προμήνυμα του πειρασμού. Φέρνει την είδηση: Ετοιμάσου και έρχεται πειρασμός. Δεν είναι δυνατόν εσύ να πετάς βόλια και σφαίρες, και ο εναντίος να σου στέλλει γλυκά.

θ. Να λες: «Έχω πίστη στον Θεό ότι θα μας φυλάει και δεν θα επιτρέψει την απώλεια μου». Όταν θεωρείς πως όλα είναι του εναντίου, και εις ασφαλή δρόμο να πορεύεσαι, φοβάσαι. Ενώ εκείνος που έχει πίστη στον Θεό, προχωρεί ατρόμητος. Να παρακαλείς να απαλλαγείς από τις πλεκτάνες του πονηρού, να σου φανερώσει ο Θεός τη σοφία και τη διάκριση, έτσι ώστε να μένουν μακριά από την ψυχή σου οι επιθέσεις του εχθρού. Πρέπει όμως, να είμαστε πάντοτε καθαροί από κάθε κακία και μίσος προς τον συνάνθρωπο μας. «Ανεχόμενοι αλλήλους εν αγάπη».