π.Νικόλαος Μανώλης, Η αντιπατερική Ορθοδοξία του Σατανά [ΒΙΝΤΕΟ 2019]

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τῆς Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Μήν πιστεύετε πώς ἡ Ἐκκλησία τῶν προδοτῶν τῆς Πατερικῆς Πίστης μας εἶναι Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ!

π.Νικόλαος Μανώλης, Η αντιπατερική Ορθοδοξία του Σατανά [ΒΙΝΤΕΟ 2019]

Τήν Ζ΄ Κυριακή ἀπό τοῦ Πάσχα, τῶν Ἁγίων 318 θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (325 μ.Χ.), 9 Ἰουνίου 2019, στίς 10:30πμ, ὁ π.Νικόλαος Μανώλης μίλησε μέ θέμα: «Ἡ ἀντιπατερική Ὀρθοδοξία τοῦ Σατανᾶ».
Ἡ ὁμιλία μεταδόθηκε ζωντανά στό κανάλι τοῦ youtube καί πραγματοποιήθηκε στήν αἴθουσα «Ὀρθοδοξία» τοῦ «Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ Συλλόγου Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἠσυχαστής», στή Μοναστηρίου 183, 2ος ὄροφος – Τηλέφωνο ἐπικοινωνίας τοῦ συλλόγου: 2310 515786.

Κείμενο “Κατά Μωάμεθ και Πάπα”, Αγίου Αναστασίου του Γόρδιου

Ανδρέας Μπουλάκης

Ἕνας λιγότερο γνωστός, ἀλλά ὂχι μικρότερης σημασίας, Ἅγιος εἶναι ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Γόρδιος, μαθητής τοῦ Ἁγίου Εὐγενίου τοῦ Αἰτωλοῦ. Γεννήθηκε τό 1654 στό χωριό Βραγγιανά τῶν Ἀγράφων καί ἀποτέλεσε σημαντικό στήριγμα τοῦ σκλαβωμένου γένους μας. Παρότι σπούδασε ἰατρική στήν Ἰταλία, παρέμεινε πιστός στά νάματα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ἢλεγχε τούς Ἕλληνες ἐκείνους πού ἒπεφταν στά δίχτυα τοῦ παπισμοῦ προκειμένου νά ἐξυπηρετήσουν τή ματαιοδοξία τους. Ἂν καί τοῦ ἒγιναν πολλές προτάσεις γιά νά κάνει καριέρα σέ χῶρες πολιτισμένες, ὅπου ἡ ζωή του θά ἦταν ἂνετη καί οἱ ἀμοιβές του μεγάλες, αὐτός τίς ἀπέρριψε ὅλες ἀξιοπρεπῶς, προτιμώντας τό πάτριον ἒδαφος τῶν Ἀγράφων. Ὁ χρόνος του μοιράζεται ἀνάμεσα στήν διδασκαλία, τήν συγγραφή καί τό Θεῖο κήρυγμα. Λόγω τῶν ἀκλόνητων πιστεύω του στήν Ὀρθοδοξία, ὑπῆρξε πολέμιος τοῦ ἰσχυροῦ στόν κόσμο, ἀλλά ξεπεσμένου στόν οὐρανό, παπισμοῦ. Ἐναντίον ὅλων τῶν ἀντιξοοτήτων ἐκείνης τῆς ἐποχῆς (ἒλλειψη μέσων συγκοινωνίας, σπανιότητα εἰδῶν διατροφῆς, κίνδυνοι ἀπό τίς συχνές ἐπιδρομές τῶν ληστῶν), ὁ Ἅγιος παλεύει μέ τήν γραφίδα του.  Τό θέμα πού τόν συναρπάζει ὅμως εἶναι τό βιβλίο· ἒχει πάθος μέ τά βιβλία. Ἀγαπημένη του ρήση ἦταν: «Καί ἂν εἶχα θησαυρόν χρημάτων, ἢθελα τόν ἐξοδιάσει εἰς θησαυρόν βιβλίων». Κοιμήθηκε στίς 7 Ἰουνίου 1729, ὁπότε καί ἑορτάζεται ἡ μνήμη του. Ἀπό τό πλούσιο συγγραφικό του ἒργο θά παρουσιάσουμε ἕνα τμῆμα τοῦ ἐξαίρετου κειμένου του, “Κατά Μωάμεθ καί Πάπα”.

«Λόγιασαι πῶς εὑρισκόμεθα ἡμεῖς οἱ τῆς ἀνατολικῆς ἐκκλησίας ὀρθόδοξοι, ὡσάν νά ἢμεθα εἰς δύο μεγάλας συννεφίας· καί ἀπό τό μέρος τῆς ἀνατολῆς νά εἶναι ἕνα μεγάλο σύννεφον, μαῦρον καί σκοτεινόν, ἡ παντελής ἀσέβεια τοῦ Μωάμεθ, ὁποῦ περιέλαβε καί ἐσκἐπασε σχεδόν τά τρία μέρη τῆς γῆς, καί τά ἐζόφωσε τελείως μέ τήν ἐσχάτην ἀσέβειαν.
Ἀπό δέ τό μέρος τῆς Δύσεως νἀ εἶναι ἂλλο σύννεφον μεγάλον, νά σκεπάζη ὅλην τήν Δύσιν, σκοτεινόν καί αὐτό καί ζοφῶδες, πάνυ ¨ὁμιχλώδη, πολύ τό πλάνον ἐμφερομένην· αὕτη ἐστίν ἡ τῶν λατίνων δοκοῦσα καί ὀνομαζομένη χριστιανοσύνη, ἐμπεπλησμένη δέ οὖσα πάσης αἱρέσεως καί καινοτομίας, καί σμίγμα πασῶν τῶν πάλαι αἱρέσεων, ἂν καί δοκῆ εἶναι ὁλίγον τι, διά τό μή εἶναι τούς ἐλέγχοντας, καθώς εἶχον αἱ πάλαι αἱρέσεις, ἐκείνους τούς ἁγίους πατέρας, ὁποῦ ἒστεκαν μέχρις αἵματος, καί ἢλεγχαν τάς αἱρέσεις, μέ τάς τοπικάς καί οἰκουμενικάς ἁγίας συνόδους, καί ἱδία ἕκαστος, μέ λόγους καί ἐπιστολάς πολλάς, μέ τά ὁποῖα παντοιοτρόπως ἀνέτρεπον τάς αἱρέσεις μέ βασιλικήν ἐξουσίαν· μά τώρα μέ τό νά ἒλειψαν οἱ ἰατροί, ἒμεινε καί ἡ νόσος καί ἡ πληγή ἀνίατος, καί ἒκαμε τομήν θανατηφόρον, ὡσάν φάγουσα πεπαλαιωμένη· καί περιέλαβεν ὅλον τό σῶμα τῆς δυτικῆς ἐκκλησίας, καί ἒγινε παντελῶς ἀνεπιχείρητον ἕως τοῦ νῦν …
Πήγαινε εἰς τήν Ἀνατολήν καί νά ἰδῆς, ὅτι δέν θέλεις εὕρει νά ὀνομάζεται Χριστός, ὁποῦ εἶναι ὁ νοητός τῆς δικαιοσύνης ἥλιος, ἀλλ’ ὁ Μωάμεθ, ὁποῦ εἶναι υἱός τοῦ ἀντιθέου σκότους· ὁ ὁποῖος ἐδίωξεν ἀπό ἐκεῖ τόν Χριστόν ὁμοῦ μέ τήν ἐκκλησίαν του, καί ἒμεινεν ἡ ἀνατολή ὅλως διόλου σκότος ζοφερόν καί ἐνάδιον. Ὕπαγε εἰς τά μέρη τῆς δύσεως, καί δέν θέλεις εὕρει καί ἐκεῖ τόν Χριστόν, διότι τόν ἐδίωξεν ὁ Πάπας· καί λόγω μέν λέγουν οἱ λατῖνοι πῶς πιστεύουν τόν Χριστόν, ἒργω δέ πιστεύουν καί τιμοῦν τόν πάπα τους ὑπέρ τόν Χριστόν, καί δέν κάμνουν κανένα ἀπό ἐκεῖνα ὁποῦ λέγει ὁ Χριστός, ἀλλ’ ὅλως διόλου ἐκεῖνα ὁποῦ ἐνομοθέτησεν ὁ πάπας, καί ὁ Χριστός εἰς τοιούτους προσκυνητάς δέν ἀναπαύεται …».
Εἶναι λυπηρό ἐνῶ ὑπάρχουν τέτοια ἐξαίσια κείμενα, ὅταν τόσοι Ἅγιοι καί Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἒγραψαν καί δίδαξαν ξεκάθαρα γιά τόν κίνδυνο νοθεύσεως τῆς Ὀρθοδοξίας μας ἀπό τίς αἱρέσεις, νά ὑπάρχουν σήμερα τόσοι (ψευδο)ποιμένες πού δέν βλέπουν τόν Δούρειο Ἵππο τοῦ, μασονικῆς  προελεύσεως, παναιρετικοῦ οἰκουμενισμοῦ μέσα στήν Μία Ἁγία Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία. Πῶς τολμοῦν νά ἀγκαλιάζονται καί νά συμπροσεύχονται μέ τούς παπικούς, ἕνεκα τῆς (δῆθεν) ἀγάπης; Αὐτή εἶναι κάλπικη ἀγάπη διότι ἂν ἀγαποῦσαν πραγματικά τόν αἱρετικό θά συμπεριφέρονταν ὡς ἀληθινοί ἰατροί, δείχνοντας στόν ἂρρωστο (στόν αἱρετικό), μέ ὑπομονή καί χρησιμοποιώντας τόν λόγο τῶν Πατέρων (ἒτσι ἐφαρμόζεται ἡ ἀγάπη) τήν νόσο τους καί τόν τρόπο τῆς ἰάσεώς των. Ἀλλά ἒτσι ὅπως ἐννοοῦν οἱ οἰκουμενιστές τήν ἀγάπη κάνουν κακό στόν ἀσθενή, ἐφόσον τόν ἀφήνουν νά μένει ἀναπαυμένος στήν αἵρεση (στήν ἀσθένεια), ὁδηγώντας τον τελικά στήν ἀπώλεια (ὅπως καί τούς ἑαυτούς τους). Τί δέν καταλαβαίνουν; Ἢ, τί δέν καταλαβαίνει ὁ Ἐπίσκοπος Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας ὁ ὁποῖος πέρυσι τόν Ὀκτώβριο μᾶς κατασκανδάλησε, ὅταν συμπροσευχήθηκε σέ Μουσουλμανικό νεκροταφεῖο στήν Τραπεζούντα μαζί μέ τόν ἰμάμη τῆς περιοχῆς, γιά τόν παπποῦ τοῦ ἐπιχειρηματία Ἐφκάν Μπασκάν; Στόν ἲδιο Θεό προσευχήθηκαν ταυτόχρονα οἱ δυό τους; Ἀλλά, πρέπει νά ὑλοποιηθοῦν οἱ ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου. Πρέπει νά ἐφαρμοσθοῦν στήν πράξη ὅσα διετάχθησαν ἐκεῖ. Καί βέβαια ὅλοι οἱ “ἀντιδραστικοί” ἱερεῖς οἱ ὁποῖοι, ὡς δρόσος ἐν τῆ ἐρήμω, διδάσκουν ἀνόθευτη τήν πίστη μας, πρέπει νά διωχθοῦν, νά ἀπομονωθοῦν, νά σπιλωθεῖ τό ὂνομά τους καί (εἰ δυνατόν) νά ἐκτελεστοῦν μέ συνοπτικές διαδικασίες.
Σήμερα τά δύο αὐτά μαῦρα καί σκοτεινά σύννεφα, τό Ἰσλάμ (μέσω τῶν παράτυπων μουσουλμάνων μεταναστῶν) καί ὁ παπισμός (μέσω τοῦ δαιμονικοῦ οἰκουμενισμοῦ), ἀπειλοῦν ὅσο ποτέ ἂλλοτε τήν Ὀρθοδοξία μας καί τήν πατρίδα μας. Ἂς ἀνατρέξουμε ταχέως στήν Μητέρα μας, παρακαλώντας Την μέ τά λόγια τοῦ Ὁσίου Νικολάου τοῦ Κατασκεπηνοῦ: «Ἀθέων Ἀγαρηνῶν τά βέλη σύντριψον Δέσποινα καί πάσαν ἐπιβουλήν δαιμόνων ματαίωσον, λαόν Χριστεπώνυμον σκέπων καί φυλάττων, ἲνα πόθω σε δοξάζωμεν».

Ο Άγιος Πορφύριος διαβάζει τον Κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία

Ἀκούστε τόν Ἅγιο Πορφύριο νά διαβάζει τόν Κατηχητικό Λόγο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στήν Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία

Αναδημοσίευση από katanixis.gr

Ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης για τους Οικουμενικούς Πατριάρχες Δημήτριο και Βαρθολομαίο

άρθρο της Ιστοσελίδας Katanixi.gr

«Τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη… τόν φάγανε οἱ Ἀμερικάνοι! Θέλουνε νά βάλουνε δικό τους»

Ἐπί πολλά χρόνια ἐρευνούσαμε νά βροῦμε μία ἔστω μαρτυρία, πού νά προέρχεται ἀπό ἕναν Ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας μας, γιά τόν ξενόφερτο καί ἀντορθόδοξο ρόλο τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Μέ τήν Χάρη τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας καί τήν ἀνεκτίμητη βοήθεια πολύτιμων συνεργατῶν μας, βρέθηκε ἐπιτέλους μία πάρα πολύ σημαντική, φοβερή καί συνάμα τραγική μαρτυρία, πού προέρχεται ἀπό τόν σύγχρονο, δημοφιλή καί διορατικό Ἅγιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, τόν Ὄσιο καί Θεοφόρο Πατέρα ἡμῶν Πορφύριο τόν Καυσοκαλυβίτη, γιά τούς Οἰκουμενικούς Πατριάρχες κυρό Δημήτριο καί Βαρθολομαῖο, τήν ὁποία καί θά παραθέσουμε. Δοξάζουμε τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί τόν Ἀναστάντα Κύριό μας καί ἀναπέμπουμε ὕμνους, δεήσεις καί εὐχαριστηρίους προσρήσεις στόν σύγχρονο Ἅγιό μας, Ὅσιο Πορφύριο, γι’αὐτήν τήν ἀνακάλυψη καί ἀποκάλυψη.

1. Ἡ διήγηση τοῦ ὑποτακτικοῦ τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου
Στό βιβλίο μέ τίτλο «Ὁ Ὅσιος Πορφύριος ὁ Προφήτης. Μαρτυρίες», τόμος Β΄, ἔκδοση Ἁγιοπαυλίτικου Ἱεροῦ Κελλίου Ἁγίων Θεοδώρων, Ἅγιον Ὄρος 2018, στή σελίδα 145, διαβάζουμε τήν ἑξῆς διήγηση ἑνός ὑποτακτικοῦ τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου :
«Λίγους μῆνες πρίν τήν κοίμησή του (τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου), καθόμασταν στό Κελλί καί συνομιλούσαμε. Ξαφνικά τίναξε τό κεφάλι πρός τά πίσω καί συνοφρυώθηκε, λέγοντας :
– Ὥωω…!
– Τί ἔπαθες Γέροντα; Τί ἔγινε…;
– Τόν φάγανε…!!!
– Ποιόν φάγανε;
– Τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη… τόν φάγανε οἱ Ἀμερικάνοι! Θέλουνε νά βάλουνε δικό τους.
Ὁ Ἅγιος τό εἶδε τήν ἴδια στιγμή, πού συνέβη. Μετά ἀνακοινώθηκε ἐπίσημα ἡ κοίμησή του».
Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Κων/λεως (ἐπί 19 ἔτη στόν Θρόνο) κ. κ. Δημήτριος κοιμήθηκε στίς 2 Ὀκτωβρίου 1991, σέ ἡλικία 77 ἐτῶν, μέ διάγνωση : ‘’ὀξύ ἱσχαιμικό ἐπεισόδιο’’. Ἀκριβῶς δύο μῆνες πρίν τήν κοίμηση τοῦ Ἁγίου (2-12-1991).

2. Ἀνάλυση τῆς φράσεως τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου : «Τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη… τόν φάγανε οἱ Ἀμερικάνοι! Θέλουνε νά βάλουνε δικό τους».
Ὁ Ὅσιος Πορφύριος, λοιπόν, ἐνῶ σωματικῶς βρισκόταν στό Κελλί του μέ τόν ὑποτακτικό του, νοερῶς, μέ τό διορατικό χάρισμα, πού τοῦ δώρισε ὁ Χριστός, βρισκόταν στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ἔβλεπε τί ἀκριβῶς γινόταν. Ἡ μαρτυρία τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου εἶναι πολύ νευραλγική, διότι μᾶς πληροφορεῖ γιά δύο πράγματα :
Πρῶτον, ὅτι οἱ Ἀμερικάνοι ‘’φάγανε’’, δηλαδή σκοτώσανε, τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κυρό Δημήτριο, ἀφοῦ τοῦ προκάλεσαν ὀξύ ἱσχαιμικό ἐπεισόδιο. Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ Πατριάρχης κυρός Δημήτριος προέβη κι αὐτός μέ τή σειρά του σέ ἀπαράδεκτα καί ἀντικανονικά οἰκουμενιστικά ἀνοίγματα. Αὐτά, ὅμως, ἐν σχέσει μέ τά οἰκουμενιστικά ἀνοίγματα τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα ἦταν ἠπιότερα καί γίνονταν, ὄχι ἰδίᾳ βουλῇ καί ἐκουσίᾳ θελήσει τοῦ κυροῦ Δημητρίου, ἀλλά ὑπό τήν ἀσφυκτικότατη πίεση τοῦ περιβάλλοντός του, στό ὁποῖο ἐδέσποζαν ὁ μέγας οἰκουμενιστής, συνοδοιπόρος τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα, Μητροπολίτης Χαλκηδόνος κυρός Μελίτων Χατζῆς, Γέροντας τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος τότε ὡς μητροπολίτης Φιλαδελφείας ἀπό τό 1973 ὡς τό 1990 ὑπῆρξε διευθυντής τοῦ Ἰδιαίτερου Γραφείου τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Δημητρίου, κατευθύνων οὐσιαστικῶς τίς κινήσεις τοῦ ταπεινοῦ καί ἁπλοῦ Πατριάρχου. Ὁ Πατριάρχης κυρός Δημήτριος μέ τόν ἤπιο χαρακτήρα του κατάφερε νά μετριάσει καί νά δαμάσει τόν ἤδη καλπάζοντα Οἰκουμενισμό τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα. Αὐτός, λοιπόν, ἦταν ὁ κύριος λόγος, πού οἱ Ἀμερικανοί τόν ‘’φάγανε’’.
Δεύτερον, – πού εἶναι καί τό σημαντικότερο – ὅτι οἱ Ἀμερικάνοι ἤθελαν μετά τόν Δημήτριο νά βάλουν δικό τους Πατριάρχη. Εἴκοσι μόλις μέρες μετά τήν κοίμηση τοῦ κυροῦ Δημητρίου στίς 2-10-1991, Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἔγινε ὁ κ. Βαρθολομαῖος στίς 22-10-1991. Ἄρα, σύμφωνα με τον Ὅσιο Πορφύριο, οἱ Ἀμερικάνοι βάλανε δικό τους Πατριάρχη, δηλαδή τόν Βαρθολομαῖο. Μέ πόνο καί θλίψη διαπιστώνουμε ὅτι δυστυχῶς ὁ μέν κ. Βαρθολομαῖος εἶναι ὁ Πατριάρχης τῶν Ἀμερικάνων, ὁ Ἀμερικανικός Πατριάρχης, ὁ Ἀμερικανοκίνητος Πατριάρχης, ὁ ἐκλεκτός τῆς Ἀμερικῆς στό πάλαι ποτέ περίπυστο Φανάρι, πού μέχρι τόν 19^ο αἰ. ἀποτελοῦσε τήν κοιτίδα τῆς Ὀρθοδοξίας, τό δέ Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἔχει μεταλλαχθεῖ σέ Ἀμερικανικό προτεκτοράτο.
3. Ἀθηναγόρας : ὁ πρῶτος Ἀμερικανικός Οἰκουμενικός Πατριάρχης
Βέβαια, δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά μιᾶς τόσο κορυφαίας ὅσο καί καθοριστικῆς ἐκδηλώσεως τοῦ ἐνεργοῦ ἐνδιαφέροντος καί ἐνασχολήσεως τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς μέ τίς ὑποθέσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ὑπενθυμίζουμε τήν ἐπιλογή καί ἐπιβολή τό 1948 στόν θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ μέχρι τότε Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς καί μετέπειτα μεγάλου οἰκουμενιστοῦ καί μασόνου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα¹, ὁ ὁποῖος κατέφθασε στό Φανάρι μέ τό ἰδιωτικό ἀεροπλάνο τοῦ τότε Προέδρου τῆς Ἀμερικῆς Χάρυ Τρούμαν.
4. Γεγονότα ἀποδεικτικά τῆς πλήρους ταυτίσεως τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μέ τήν Ἀμερική
Πολλοί, βεβαίως, θά μποροῦσαν νά ὑποστηρίξουν ὅτι εἶναι ἐντελῶς αὐθαίρετος ὁ ἰσχυρισμός ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος εἶναι ὁ δικός τους Πατριάρχης, πού ἤθελαν νά βάλουν οἱ Ἀμερικάνοι. Τό γεγονός, ὅμως, ὅτι ὁ Ὅσιος Πορφύριος μέ τήν φράση «θέλουνε νά βάλουνε τόν δικό τους» ἐννοεῖ τόν νῦν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο συνεπικουρεῖται καί ἐνισχύεται ἀπό πλῆθος ἀτράνταχτων ἀποδείξεων, ἀπό τίς ὁποῖες καταφαίνεται ἡ προώθηση ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο τῶν σκοπῶν καί στόχων τῆς Ἀμερικῆς. Ἄς ἀναφέρουμε τίς βασικότερες :
1) Πιστός στήν Ἀμερικανική πολιτική, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος δέν δίστασε νά δηλώσει τήν ἀπόλυτη ταύτιση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μέ τήν Ἀμερική. Μετά τήν συνάντησή του μέ τόν Ἀμερικανό πρεσβευτή στήν Ἀθήνα κ. Ντανιέλ Σπέκχαρντ στίς 14 Μαΐου 2008, δήλωσε :«Καί τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ἡ Ἀμερική ὑπηρετοῦν τά ἴδια ἰδανικά τῆς εἰρήνης, τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δικαιοσύνης»².
2) Οἱ ἀλλεπάλληλες συναντήσεις τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου μέ τούς πρώην Προέδρους τῆς Ἀμερικῆς Τζόρτζ Μπούς³, Μπίλ Κλίντον⁴ καί Μπάρακ Ὀμπάμα⁵, μέ τόν πρώην Ἀντιπρόεδρο τῆς Ἀμερικῆς Τζό Μπάιντεν⁶, μέ τόν Ἀμερικανό Πρέσβυ στην Ἀθήνα Τζέφρυ Πάιατ⁷ κ.ἄ., οἱ ὁποῖοι στήριξαν παντοειδῶς καί ποικιλοτρόπως τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο.
3) Ἡ ὁμιλία τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στήν Ἑβραϊκή Συναγωγή «Park East Synagogue» στή Νέα Ὑόρκη στίς 28-10-2009, ὅπου μεταξύ ἄλλων ἀπεκάλεσε τήν Συναγωγή εὐλογημένη⁸.
4) Ἡ προσφώνηση τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στόν Μουχτάρ Κέντ, ἰδιοκτήτη τῆς Coca Cola Enterpises Inc., στήν Ἀτλάντα τῆς Τζώρτζια τῶν Η.Π.Α. στις 29-10-2009, στόν ὁποῖο δώρισε ἕνα Κοράνι, τό ὁποῖο ἀπεκάλεσε ἅγιο⁹.
5) Ἡ Κολυμπάρια ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016) τελοῦσε ὑπό τόν ἀπόλυτο Ἀμερικανικό ἔλεγχο¹⁰ (ἐντονότατη παρουσία τῶν πρακτόρων δυτικῶν Ὑπηρεσιῶν Πληροφοριῶν, τοῦ ἀμερικανικοῦ στοιχείου, τῆς Ἐλισάβετ Προδρόμου, αὐστηρότατα μέτρα ἀσφαλείας «τύπου CIA»).
6) Τέλος, ἡ δημιουργία τῆς νέας κακοκεφάλου καί σχισματικῆς ψευδοεκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ὑπό τόν ἀχειροτόνητο καί μή ἔχοντα ἱερωσύνη καί ἀποστολική διαδοχή, σχισματικό ψευδομητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας Ἐπιφάνιο, μέ ἀπόλυτη εὐθύνη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καί τῶν σύν αὐτῷ, οἱ ὁποῖοι ἐντελῶς ἀντικανονικά καί μονομερῶς προέβησαν στήν ἀπόδοση τῆς ψευδοαυτοκεφαλίας καί τοῦ Τόμου της, ἔτυχε τῆς ἀπολύτου στηρίξεως τοῦ Ἀμερικανικοῦ παράγοντα¹¹.
5. Ἀπομόνωση : Τό ἀποτέλεσμα τῆς Ἀμερικανικῆς πολιτικῆς τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου
Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, πού ὑποστήριξε τήν αἵρεση καί τόν Οἰκουμενισμό καί νόμιζε ὅτι ἡ ἀμερικανική στήριξη τόν ἔκανε παντοδύναμο, βρίσκεται τώρα, μόλις περίπου τρία χρόνια μετά τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης καί περίπου ἕξι μῆνες μετά τήν ἀπόδοση τῆς Οὐκρανικῆς ψευδοαυτοκεφαλίας, ἐντελῶς μόνος του, χωρίς καμία Τοπική Ἐκκλησία στό πλευρό του. Ἀλήθεια, ποιά Ὀρθοδοξία, ἐκτός ἀπό τήν ἀμερικανική, ἐκπροσωπεῖ αὐτός, πού δέν τά ἔχει καλά οὔτε μέ τούς Ἕλληνες οὔτε μέ τούς Ρώσους; Ὁ ἀμερικανικός Πατριάρχης μένει μόνος του, ἐκπρόσωπος τῶν ἀντιχρίστων ἀμερικανικῶν καί νατοϊκών συμφερόντων, τά οποία, βέβαια, θά τόν πετάξουν κι αὐτά, ἐφ’ὅσον πλέον δέν ἐκπροσωπεῖ τίποτε καί ἄρα δέν τούς εἶναι χρήσιμος.
Ἑπομένως, ἡ ἀνωτέρω ἀποκαλυπτική μαρτυρία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτη δέν ἀφήνει ἀπολύτως κανένα περιθώριο ἀμφισβητήσεώς της. Αὐτός, πού θά προβεῖ στήν ἀμφισβήτησή της, θά κατατάξει δυστυχῶς τόν ἑαυτό του στήν χορεία τῶν πατρομάχων, ἁγιομάχων καί μεταπατερικῶν.
6. Ἀντίθεση καί σύγκρουση ἤ συμφωνία μεταξύ τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου καί τῶν Ὁσίων Παϊσίου Ἁγιορείτου καί Ἰακώβου Τσαλίκη περί τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου;
Πολλοί θά μποροῦσαν νά ὑποστηρίξουν ὅτι ἡ ἀνωτέρω ἀρνητική ἐναντίον τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μαρτυρία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου εἶναι μόνο μία καί γι’αὐτό ἀνίσχυρη καί ἀδύναμη, ὑποβοηθούμενοι ἐπίσης καί ἀπό τό γεγονός ὅτι οἱ δύο σύγχρονοι τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ Ὅσιοι Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης καί Ἰάκωβος Τσαλίκης ὁ ἐν Εὐβοίᾳ ἐξεφράσθησαν, ὅπως λέγεται, θετικότατα περί τοῦ προσώπου τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Μήπως, λοιπόν, ἐδῶ ὑπάρχει ἀντίθεση καί σύγκρουση ἀπόψεων ἀνάμεσα στούς τρεῖς αὐτούς συγχρόνους Ἁγίους; Ἄς δοῦμε, ὅμως, ξεχωριστά τίς δύο περιπτώσεις.
7. Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης γιά τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο
Ὁ κ. Βαρθολομαίος ἐπισκέφθηκε τό Ἅγιον Ὄρος ἀμέσως μετά τήν ἐκλογή καί ἐνθρόνισή του ὡς Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, δηλαδή λίγο μετά τίς 22-10-1991. Λέγεται ὅτι τότε ο Ὅσιος Παϊσιος εἶπε ὅτι : «Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε αὐτά τά δύσκολα χρόνια τόν καλύτερο Πατριάρχη»¹². Ἐπίσης, ὑπάρχει ἕνα βίντεο ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στήν Ἱερά Μονή Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὄρους στίς 07-11-1992, ὅπου φαίνεται ὅτι ὁ τότε μοναχός Παΐσιος ἀσπάζεται τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο¹³. Ἐπίσης, λέγεται ὅτι τόν Μάιο τοῦ 1994 ὁ Ὅσιος Παϊσιος εἶπε ὅτι «ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶναι ὅ,τι καλύτερο ἔδωσε ὁ Θεός στήν Ὀρθοδοξία τά τελευταῖα χρόνια»¹⁴. Τέλος, κυκλοφορεῖ καί μία φωτογραφία τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μέ τόν Ὅσιο Παϊσιο, πού πολλοί λέγουν ὅτι εἶναι φωτομοντάζ.
8. Ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης γιά τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο
Στό βιβλίο τοῦ κ. Στυλιανοῦ Γ. Παπαδόπουλου με τίτλο «Ὁ μακαριστός Ἰάκωβος Τσαλίκης», ἔκδοση Πατέρων τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Δαβίδ τοῦ Γέροντος, γράφονται τά κάτωθι :
«Ὁ τότε Μητροπολίτης Φιλαδελφείας Βαρθολομαῖος στίς 2 Ὀκτώβρη 1989 λειτούργησε στή Μονή τοῦ Ὁσίου Δαβίδ τοῦ Γέροντος. Χάρηκε ἰδιαίτερα ὁ Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης καί τοῦ «προφήτεψε» μέ βεβαιότητα, ὅταν ἀκόμη ὁ Πατριάρχης Δημήτριος δέν εἶχε ἰδιαίτερο πρόβλημα ὑγείας :
– «Ἐσύ θά γίνεις Πατριάρχης! Θά ποιμάνεις τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, καί σοῦ εὔχομαι, σάν Πατριάρχης, νά ἐπισκεφτεῖς τό μοναστήρι τοῦ Ὁσίου Δαβίδ».
Σέ δύο χρόνια γεννήθηκε πρόβλημα νέου Πατριάρχη. Ὁ ταπεινός Δημήτριος εἶχε κοιμηθεῖ. Τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1991, ὁ Γέροντας Ἰάκωβος ρώτησε τόν π. Π. κι ἔμαθε ὅτι πολλά, γιά τήν ἐκλογή, ἐξαρτῶνται ἀπό τό ἄν ἡ τουρκική κυβέρνηση θ’ ἀφαιρέσει ὀνόματα συνοδικῶν μητροπολιτῶν ἀπό τόν κατάλογο ὑποψηφίων.
Τότε κατέβηκε στό ναό καί προσευχήθηκε στόν ὅσιο Δαβίδ. Βγῆκε καί εἶπε στόν π. Π. :
– «Ἐγώ, πάτερ μου, ἔκανα προσευχή στόν Ὅσιο καί του εἶπα : ἐσύ, ἅγιε Δαβίδ, μ’ ἄκουσες σέ ὅσα ἔχω ζητήσει. Δέν ξέρω τί θά κάνεις, πήγαινε στήν Τουρκία καί μπέρδεψε τούς Τούρκους καί τά χαρτιά τους. Καί φρόντισε νά βγεῖ ὁ πατήρ Βαρθολομαῖος Πατριάρχης»!
Ἀργότερα, ὅταν τοῦ ἀνακοίνωσαν ὅτι ἐξελέγη Πατριάρχης ὁ Βαρθολομαῖος, ἔλαμψε ἀπό χαρά, σηκώθηκε ὄρθιος, ἔκανε τό Σταυρό του καί εἶπε τρεῖς φορές «Δόξα σοί ὁ Θεός»!
Ἐπί τῶν ἀνωτέρω ἔχουμε νά παρατηρήσουμε τά ἑξῆς :
Οἱ ἀνωτέρω δηλώσεις τῶν Ὁσίων Παϊσίου καί Ἰακώβου ἔγιναν τήν περίοδο ἀπό τό 1989 ἕως τό 1994. Αὐτή τήν περίοδο ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ὡς Μητροπολίτης Φιλαδελφείας καί νέος Οἰκουμενικός Πατριάρχης, εἶχε ἤδη πραγματοποιήσει τά πρώτα του βήματα πρός τόν Οἰκουμενισμό¹⁵, τά ὁποῖα ἐν συγκρίσει μέ τά ἐν ἔργῳ καί λόγῳ ἀλματώδη οἰκουμενιστικά βήματα (παρουσία Παπῶν στίς θρονικές ἑορτές, συμπροσευχές μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήκους, οἰκουμενιστικοί διάλογοι, ὑπογραφή κοινῶν κειμένων, ψευδοσύνοδος Κρήτης, Οὐκρανικό ζήτημα), πού πραγματοποίησε ἀπό τότε μέχρι σήμερα, μποροῦν νά θεωρηθοῦν ὡς νηπιακά καί μικροῦ βεληνεκοῦς. Φαίνεται ὅτι πιθανόν οἱ Ὅσιοι, ἐπειδή ἀσχολοῦνταν περισσότερο μέ τά μοναχικά τους καθήκοντα, νά μήν γνώριζαν λεπτομερειακῶς τήν μέχρι τότε πορεία τοῦ κ. Βαρθολομαίου καί ἀπό τήν μεγάλη τους ἀγάπη πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τήν Ὀρθοδοξία νά διετύπωσαν τά ἀνωτέρω. Δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ὅτι ἀκόμη καί οἱ Ἅγιοι, πού ὅσο ζοῦσαν ἐπί γῆς δέν θεωροῦσαν τούς ἑαυτούς τους ὡς Ἁγίους, δέν κατέχουν τό ἀλάθητο, ἀλλά ἀντιθέτως σέ ἀρκετές ἐκτιμήσεις τους, ὡς ἄνθρωποι, ἔπεσαν ἔξω καί ἔσφαλαν, χωρίς βεβαίως αὐτό νά μειώνει καθόλου τήν ἁγιότητά τους. Εἴμαστε πεπεισμένοι ὅτι, ἐάν οἱ Ὅσιοι Παΐσιος καί Ἰάκωβος ζοῦσαν σήμερα καί ἔβλεπαν τά μέχρι τῆς σήμερον οἰκουμενιστικά ἔργα καί τίς ἡμέρες τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ὁπωσδήποτε θά διαφωνοῦσαν, θά τόν ἤλεγχαν καί θά ἀνασκεύαζαν τίς πρώιμες τοποθετήσεις τους. Ἄλλωστε, ἡ ὅλη πρακτική τοῦ βίου αὐτῶν τῶν συγχρόνων Ἁγίων μαρτυρεῖ περί τῆς ἐμμονῆς στήν ἀποκλειστικότητα καί μοναδικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς κιβωτοῦ σωτηρίας, τῆς ἀποφυγῆς τῶν συμπροσευχῶν μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους, τῆς μή ἀναγνωρίσεως τῶν αἱρέσεων ὡς Ἐκκλησιῶν καί τῶν αἱρετικῶν ὡς ἐχόντων ἔγκυρο βάπτισμα, Χάρη, ἀποστολική διαδοχή, ἱερωσύνη καί μυστήρια, γεγονός τό ὁποῖο ἔρχεται σέ σφοδρή ἀντιπαράθεση μέ τό συγκρητιστικό, διαχριστιανικό, διαθρησκειακό καί οἰκουμενιστικό μοντέλο, τό ὁποῖο καλλιεργεῖ καί ἀναπτύσσει ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος.
Ἑπομένως, θεωροῦμε ὅτι, παρά τήν φαινομενική ἀντίθεση καί σύγκρουση τῶν διατυπωθεισῶν ἐκτιμήσεων περί τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου ἀνάμεσα στόν Ὅσιο Πορφύριο, ἡ μαρτυρία τοῦ ὁποίου τυγχάνει πιό ἀξιόπιστη, καί τούς Ὁσίους Παΐσιο καί Ἰάκωβο, οὐσιαστικά ὑπάρχει συμφωνία ἀνάμεσά του, ἡ ὁποία πηγάζει ἀπό τό κοινό Ὀρθόδοξο φρόνημά τους, τούς ἀντιαιρετικούς ἀγῶνες τους καί τήν ἀπορριπτική στάση τους ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ¹⁶.
9. Εὔλογα ἐρωτήματα
Ἔχοντας, λοιπόν, ἀποδείξει τήν ἀμερικανική ἐξάρτηση τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, σύμφωνα μέ τήν μαρτυρία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου, θά θέλαμε νά θέσουμε τρεῖς εὔλογες ἐρωτήσεις :
α) Οἱ Προκαθήμενοι τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν (ἐκτός τοῦ Μόσχας Κυρίλλου), οἱ Ἀρχιεπίσκοποι καί οἱ Μητροπολῖτες τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, οἱ Ἡγούμενοι καί οἱ Ἱερομόναχοι τῶν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί τῶν μετοχίων τους καί τῶν Σταυροπηγιακῶν Μονῶν καί οἱ Μητροπολῖτες τῶν λεγομένων «Νέων Χωρῶν» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, δέν τούς τύπτει ἡ συνείδηση νά μνημονεύουν τοιοῦτον Πατριάρχη κατά τίς ἁγιότατες στιγμές τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καί τῆς Θείας Λειτουργίας ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων;
β) Δέν θά ἔπρεπε μία Ὀρθόδοξη Σύνοδος καί δή Πανορθόδοξη νά εὐαισθητοποιηθεῖ καί νά ἀσχοληθεῖ ἐπιτέλους μέ τό θέμα «Πατριάρχης Βαρθολομαῖος»;
γ) Δεδομένου ὅτι ἡ Τουρκία καί ὁ Πρόεδρός της Ἐρντογάν βρίσκονται μέν σέ σφοδρότατη σύγκρουση μέ τήν Ἀμερική, τήν ΕΕ καί τό ΝΑΤΟ, προσεγγίζουν δέ καί συνάπτουν συνεργασία μέ τήν Ρωσία, τό Πατριαρχεῖο τῆς ὁποίας ἔχει προχωρήσει σέ διακοπή κοινωνίας μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί σέ διακοπή μνημονεύσεως τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ἐξαιτίας τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος, τί θά πράξει τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος σέ περίπτωση πού ἡ Τουρκία καί ὁ Ἐρντογάν ζητήσουν τήν ἐκδίωξη τοῦ Πατριαρχείου ἀπό τήν χώρα τους, λόγῳ τῆς ἀμερικανικῆς ἐξαρτήσεώς του;
Ἐπίλογος
Κατακλείουμε το παρόν κείμενό μας, καταθέτοντας με πόνο και θλίψη, με ἀλήθεια και ἀγάπη, ὅτι εἶναι πράγματι θλιβερό καί συνάμα τραγικό τό φαινόμενο ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης νά ἐργαλειοποιεῖται πρός ὀφελος τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων καί μαζί μ’αὐτόν νά συμπαρασύρεται τόσο τό πάλαι ποτέ περίπυστο Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ὅσο καί ἡ οἰκουμενική Ὀρθοδοξία μέ ἀπρόβλεπτες καί ζημιογόνες συνέπειες. Εὐχῆς ἔργον καί ἔνθερμη προσευχή μας εἶναι ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός μας νά ὁδηγήσει τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, ὥστε νά ἀποτινάξει ἐπιτέλους τόν ἀμερικανικό, νατοϊκό καί οἰκουμενιστικό ζυγό, νά βασισθεῖ ἀποκελιστικά καί μόνο στήν Ὀρθόδοξη πίστη καί νά ἀναζητήσει ἔννομες καί ἔνθεες συμμαχίες μέ τά Ὀρθόδοξα κράτη, δημιουργῶντας ἕνα ἰσχυρό διορθόδοξο πόλο, πού θά ἀποτελέσει τό ἀντίπαλον δέος στήν ἀμερικανική, εὐρωπαϊκή καί νατοϊκή πολιτική, πρός δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι δοξαζομένου Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας Του καί τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας.

• 1 Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, «Ὁ μέγας Οἰκουμενιστής Οἰκουμενικός Πατριάρχης κυρός Ἀθηναγόρας», 19-4-2018, https://www.katanixis.gr/2018/04/blog-post_869.html, καί «Λεχθέντα και πραχθέντα τοῦ μεγάλου Οἰκουμενιστοῦ καί μασόνου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα», 20-4-2018, https://www.katanixis.gr/2018/04/blog-post_854.html
• 2 ΑΡΧΙΜ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, «Ἡ πορεία τοῦ οἰκουμενικοῦ διαλόγου μέ βάση τήν ὀρθόδοξη πατερική διδασκαλία καί τήν δογματική ἐκκλησιολογική συνείδηση», Ἐν Συνειδήσει˙ Οἰκουμενισμός˙ ἱστορική καί κριτική προσέγγιση, ἔκδ. Ἱ. Μ. Μεγ. Μετεώρου, Ἅγια Μετέωρα, Ἰούνιος 2009, σ. 45
• 3 http://www.kathimerini.gr/113353/article/epikairothta/ellada/ti-syzhthsan-mpoys-kai-var8olomaios
• 4 https://www.in.gr/1999/11/18/world/synantisi-oikoymenikoy-patriarxi-kai-mpil-klinton-sto-fanari/
• 5 https://www.in.gr/2009/11/03/greece/me-ton-mparak-ompama-synantithike-o-oikoymenikos-patriarxis-sto-leyko-oiko/
• 6 https://www.onalert.gr/ellinotourkika/
• 7 https://www.in.gr/2018/06/06/greece/ton-vartholomaio-synantithike-o-paiat/
• 8 https://www.youtube.com/watch?v=LOpHM6CYVGs καί ecumenical-patriarch-bartholomew-meets-jewish-leaders-at-the-park-east-synagogue-speech-ellenic-subs.avi 34.17 Mb 13/11/2009, 22:49 καί vartholomaios-speech.pdf 261.24 Kb 14/11/2009, 01:19 καί https://www.schizas.com/site3/images/stories/evraioi/vartholomaios-speech.pdf
• 9 https://www.youtube.com/watch?v=vd7R5dfMmm0
• 10 Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, «Ὁ ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας αἱρετικός κόσμος ἐπαινεῖ τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης» στήν §7 «Ἀμερική καί ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης», 16-6-2018, https://www.katanixis.gr/2018/06/blog-post_170.html
• 11 Σχ. βλ. ἐκπομπή στό διαδικτυακό κανάλι «ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤV» μέ τίτλο : «Νεώτερες ἐξελίξεις στό Οὐκρανικό ζήτημα», 15-1-2019, https://www.youtube.com/watch?v=5r_mumxZ0Hc
• 12 https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/1731-agios-pa%CF%8Asios-o-theos-mas-edose-ton-kalutero-patriarxi
• 13 https://www.youtube.com/watch?v=PTlo9QzpYPI, https://www.youtube.com/watch?v=tgda4o3Ci1U
• 14 https://choratouaxoritou.gr/?p=66833
• 15 Σχ. βλ. ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ, Οἰκουμενιστῶν λεχθέντα καί πραχθέντα Α΄, Λεχθέντα καί πραχθέντα τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου (μέρος 1^ον), 22-4-2019, https://katanixi.gr/2019/04/22/σύναξις-ορθοδόξων-κληρικών-και-μοναχ-2/ καί (μέρος 2^ον ), 30-4-2019, https://katanixi.gr/2019/04/30/σύναξις-ορθοδόξων-κληρικών-και-μοναχ-3/
• 16 Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἐν περιοδικῷ Θεοδρομία ΙΖ² (Ἀπρίλιος-Ἰούνιος 2015) 291-298 καί «Οἱ σύγχρονοι ἅγιοι Ἰάκωβος Τσαλίκης καί Ἀμφιλόχιος Μακρής πολέμιοι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», 12-9-2018, https://www.katanixis.gr/2018/09/blog-post_18.html

Η δράση του π. Αυγουστίνου Καντιώτη τα χρόνια της Κατοχής

Επιστολή ἀπό το βιβλίο: ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ 
Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Στὴν ἐπιστολὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ὁ ταγματάρχης τῆς Χωροφυλακῆς Φλωρίνης Κων. Κανᾶς ἐνημερώνει γιὰ ἕνα συγκλονιστικὸ γεγονὸς ποὺ συνέβη στὴ Φλώρινα: Ὁ διχασμένος λαός, μέσα σὲ δύο μῆνες ἑνώθηκε ὡς «μία οἰκογένεια ἀληθινὰ πατριαρχική» καὶ ἡ ξένη προπαγάνδα ἔπαθε πανωλεθρία. «Ὅλοι διερωτῶνται ποιός τοὺς ἄλλαξε»;
Διαβάστε τὴν ἐπιστολή:
ΑΠΟΡΡΗΤΟ
Ἀριθ. Ἐμπιστευτικῆς 347, 12.3.43
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ
Γραφεῖον Εἰδικῆς Ἀσφαλείας
Ἀριθ. 85/52/3
Ἐν Φλωρίνῃ τῇ 26ῃ Φεβρουαρίου 1943
Πρὸς ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Διεύθυνσι Ἀσφαλείας ΑΘΗΝΑΣ
«Ἐθνικὴ καὶ θρησκευτικὴ ἐργασία τοῦ Ἱεροκήρυκος Αὐγουστίνου Καντιώτου»
Λαμβάνω τὴν τιμὴν ν᾽ ἀναφέρω ὅτι εἶναι γνωστὴ Ὑμῖν ἡ δημιουργηθεῖσα  ἐνταῦθα ἕνεκεν τῆς πολεμικῆς συμφορᾶς, ἔκρυθμος κατάστασις, αἱ ἐκτροπαί, αἱ ἀντεθνικαὶ ἐκδηλώσεις, τὰ μίση μεταξὺ τῶν κατοίκων, καὶ γενικῶς ὁ ἀγὼν τῆς ἀλληλοεξοντώσεως τῶν πολιτῶν, λόγῳ τῆς διασταυρώσεως τῶν ἐθνικῶν ρευμάτων.-
Ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ἔσχε μόνον Ἐθνικὴν σημασίαν, ἀλλὰ καὶ ἐπέφερε καὶ τὴν θρησκευτικὴν χαλάρωσιν. Ἤδη ὅμως ὅλα μετεβλήθησαν καὶ ἡ κοινωνία Φλωρίνης ἐν πολλοῖς ἐμφανίζεται ὡς μία οἰκογένεια ἀληθινὰ πατριαρχικὴ ἑνωμένη σφικτὰ μὲ τοὺς δεσμοὺς ποὺ δημιουργεῖ τὸ πνεῦμα τῶν παλαιῶν παραδόσεων.-
Ὅλοι διερωτῶνται τί ἆραγε συνετέλεσεν εἰς τὴν συμφιλίωσιν ταύτην τῆς πλειάδος τῶν πολιτῶν, οὕς φρονήματα καὶ ἀντιλήψεις χωρίζουν; Καὶ ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις: Εἷς σεβαστὸς Πρεσβύτης ἀφιχθεὶς ἐνταῦθα ἀπὸ διμήνου, ὁ Ἱεροκήρυξ Καντιώτης, ὁ Θεοειδὴς αὐτὸς Ἐθναπόστολος, ὅστις ἄοκνος καὶ ἐν παντὶ τόπῳ καὶ χρόνῳ καὶ μὲ ἐπιβλητικὴν σοβαρότητα ἐξαγγέλλει μεγαλοσήμαντα Ἐθνικοθρησκευτικὰ κηρύγματα πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως Φλωρίνης, οἵτινες ἀνεξαρτήτως φύλου καὶ ἡλικίας τὸν παρακολουθοῦν μὲ ἀληθινὴν κατάνυξιν. Οὐδέποτε αἱ ἐκκλησίαι Φλωρίνης ἐγνώρισαν τοσαύτην κοσμοσυρροὴν οἵαν τῆς παρούσης ἐποχῆς , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ποτέ δὲν ἐπεδείξαντο οἱ ἐκκλησιαζόμενοι τοσαύτην εὐλάβειαν πρὸς τοὺς οἴκους τοῦ Θεοῦ καὶ ἀδελφότητα ἀλλήλοις.-
Εἶναι συγκινητικὴ ὄντως ἡ θέα τῆς προσελεύσεως ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῶν πολιτῶν οὐ μόνον τῶν Ἑλληνοφώνων, ἀλλὰ καὶ τῶν Βουλγαροφώνων τοιούτων, οἵτινες πρό τινος πρὸς ἐκδίκησιν ἐπεδίωκον καὶ τὴν κατάρρευσιν τῶν χριστιανικῶν καθηκόντων τῶν πρώτων.-
Καὶ τοῦτο, διότι ὁ θεόπεμπτος οὗτος ἀνὴρ πληροῖ ἀπὸ τοῦ ἄμβωνος τὰς εὐχὰς ὅλων τῶν πολλαπλῶν ἀκροατῶν του ἀπὸ κρυφὸν δέος καὶ μυστικὴν ἀόριστον θρησκευτικὴν ταραχὴν καὶ ἐνσαρκώνει τὴν θείαν σκέψιν εἰς τὰ ὑψηλὰ καὶ καλλιτεχνικὰ δημιουργήματά της, μὲ τὴν μελιστάλακτον διδασκαλίαν του.-
Ὁ θεόφραστος οὗτος ἀνὴρ προσπαθεῖ πολυσχιδῶς νὰ ἑνώσῃ τὴν διαχωρισμένην ἐνταῦθα κοινωνίαν εἰς διάφορα Ἐθνικὰ τμήματα, καὶ ἐν πολλοῖς τὸ ἐπιτυγχάνει, διότι εἶναι σοφὸς κυβερνήτης τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ ἀξιόπιστος καθηγητὴς τῶν ἄλλων.-
Ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θεοπρεποῦς Καντιώτου κηρύσσεται καθημερινῶς ἐνταῦθα τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον, σφυρηλατοῦνται τὰ ἀνώτερα Θρησκευτικὰ καὶ Ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ γαλβανίζεται ἡ θέλησις καὶ τῶν ἀσθενικῆς ἀκόμη συνειδήσεως ἀνθρώπων εἰς τὴν πίστιν τῆς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίας καὶ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ἑλληνικῆς ἰδέας εἰς τὴν ἀκραίαν ταύτην Ἑλληνικὴν γωνίαν, ἔνθα ὁ ἀγὼν τῶν ἰδανικῶν τούτων γίνεται σφοδρός.-
Ὁ θεόπνευστος Αὐγουστῖνος ἵδρυσε Κατηχητικὰ Σχολεῖα ἐνταῦθα καὶ διδάσκει νυχθημερὸν καὶ συστηματικῶς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, εἰς ἃ προσέρχονται μορφωμένοι καὶ ἀμόρφωτοι, πλούσιοι τε καὶ πένητες καὶ κατηχοῦνται, οὐ μόνον τὸ φῶς καὶ τὴν ἀγάπην, ἀλλὰ καὶ τὰς Ἐθνικὰς ἀληθείας.-Ὁ καλοποιὸς τῶν γλυκυτέρων καὶ ζωηροτέρων πατριωτικῶν κηρυγμάτων οὗτος Ἱεροκήρυξ ἐνεφανίσθη ἐν τῇ κοινωνίᾳ ταύτῃ ὡς ἐμψυχωτὴς καὶ ἀναβαπτιστὴς τῆς ἐκ τῆς πολεμικῆς λαίλαπος χαλαρωθείσης χριστιανικῆς καὶ πατριωτικῆς συνειδήσεως τῶν πολιτῶν, καὶ ἀδιάφορος πρὸς πάντα κίνδυνον καὶ προβαλλόμενον ἐμπόδιον χωρεῖ πρῶτος εἰς τὸν Ἐθνικὸν καὶ Θρησκευτικόν του δρόμον.-
Κατὰ τὰ κηρύγματα τοῦ σκαπανέως τούτου τῶν τοῦ Θεοῦ ἀληθειῶν οὐδεὶς τῶν πολιτῶν περιφέρεται ἀσκόπως ἐν τῇ πόλει καὶ κατὰ τὰς κωδωνοκρουσίας τῆς ἐκκλησίας μία ἐπῳδὸς ἀκούεται: «Πᾶμε εἰς τὸν Καντιώτην!». Πάντες προσέρχονται ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἵνα παρακολουθήσουν τοῦτον, ὡς νὰ ἕλκωνται ὑπὸ κάποιας ἀοράτου δυνάμεως.-
Τὸν θεόκλητον Αὐγουστῖνον ἐγνώρισαν ὅλοι, νέοι, μικροί, μεγάλοι, καὶ μὲ περισσὴν προθυμίαν ἐφαρμόζουν τὰς διδαχάς του.-
Τὸ θεάρεστον ἔργον τοῦ εὐρυμαθεστάτου τούτου κληρικοῦ συνεχίζεται καὶ ἔσχε τοσαῦτα Ἐθνικὰ ἀποτελέσματα ἐνταῦθα, ὥστε νὰ θεωρῆται παρὰ πάντων ἀπαραίτητος διὰ τὰς παρούσας περιστάσεις ἐν τῇ πόλει ταύτῃ.-
Κατόπιν τούτου παρακολουθοῦντες καὶ ἡμεῖς μὲ θαυμασμὸν καὶ ἀπόλυτον ἱκανοποίησιν τὴν μεγίστην ταύτην Ἐθνικὴν ἐργασίαν τοῦ ἐν λόγῳ Ἱεροκήρυκος, κρίνομεν σκόπιμον καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἡ ἐργασία του αὕτη ἐκτιμηθῇ προσηκόντως.-
Ὁ Διοικητὴς τῆς Διοικήσεως
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΣ
Ταγ/ρχης
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ
1) ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
2) ΓΕΝΙΚΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΙΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
α) Διεύθυνσιν Χωροφυλακῆς
β) Ἐπιθεώρησιν Νομαρχιῶν
3) ΑΝΩΤΕΡΑΝ ΔΧ. ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – (Γραφ. Εἰδικῆς Ἀσφαλείας)

Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης, Η Ορθοδοξία κινδυνεύει εκ των… Ορθοδόξων αντορθοδόξως ζώντων

«Ἡ Ὀρθοδοξία κινδυνεύει ἐκ τῶν… Ὀρθοδόξων ἀντορθοδόξως ζώντων. Καί ἐάν δέν ληφθοῦν μέτρα καθάρσεως τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ καί πρό παντός τοῦ Ὀρθοδόξου κλήρου ἐκ τῶν παθῶν πού λυμαίνονται τήν πνευματικήν ζωή, ἡ διαρροή τῶν πιστῶν εἰς τάς ξένας ἐκκλησίας, τά αἱρετικά συγκροτήματα, θά λάβῃ κολοσσιαίας διαστάσεις καί θά εὑρεθοῦν, τό Ἔθνος καί ἡ Ἐπίσημος Ἐκκλησία, πρό ἐκπλήξεων.
Διά τόν ἐπικίνδυνον πολλαπλασιασμόν τῶν αἱρετικῶν πάσης ἀποχρώσεως ἡμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι εἴμεθα οἱ κυρίως ὑπεύθυνοι».

Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: Γονείς τι λόγο θα δώσετε;

Κυριακὴ Δ΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 9,17-31)

«Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σέ, ἔχοντα πνεῦμα ἄ­λα­λον. καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται» (Μᾶρκ. 9,17-18)

Ὑπάρχουν, ἀγαπητοί μου, ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν κατοικία, περιουσία, τιμές, ἀξι­ώματα, καὶ παρ᾽ ὅλα αὐτὰ δὲν εἶνε εὐτυχισμέ­­νοι. Καὶ δὲν εἶνε εὐτυχισμέ­νοι, γιατὶ μοιά­ζουν πολὺ μὲ τὸν δυστυχισμένο πατέρα τοῦ νέου ποὺ θεράπευσε ὁ Χριστὸς στὸ σημερινὸ εὐ­αγγέλιο. Ἀλλ᾽ ἂς δοῦμε μὲ συντομία τὸ δυσ­τύχημα αὐτοῦ τοῦ πατέρα, γιὰ νὰ δοῦ­με καὶ ἀ­νάλογα παθήματα τῶν ἀνθρώπων γενικά.

* * *

Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶχε ἕνα παιδί. Ἀλλὰ τὸ παιδὶ νωρὶς τὸ κατέλαβε φοβερὸ δαιμόνιο. Τὸ πονηρὸ πνεῦμα εἶχε ἀποβῆ ὁ φοβερὸς τύραννος τοῦ δυστυχισμένου πλάσματος. Τοῦ ἔ­δενε τὴ γλῶσσα καὶ τὸ ταλαίπωρο δὲν μποροῦσε καθόλου νὰ μιλήσῃ. Τοῦ δέσμευε τὴν ἀ­­κοή, τοῦ ἔφραζε τ᾽ αὐτιά, δὲν τ᾽ ἄφηνε ν᾽ ἀ­κούσῃ πιὰ οὔτε μιὰ λέξι ἀπὸ τὸ στόμα τῆς μάνας του, τοῦ πατέρα του, τῶν συγγενῶν του. Τὸ παιδὶ εἶχε γίνει ἄλαλο καὶ κουφό (Μᾶρκ. 9,25).
Ἀλλὰ καὶ ἄλλα μαρτύρια ἔκανε στὸ παιδὶ τὸ δαιμόνιο. Τὸ ἔρριχνε στὸ ποτάμι μὲ σκοπὸ νὰ τὸ πνί­ξῃ, τὸ ἔρριχνε καὶ στὴ φωτιὰ θέλοντας νὰ τὸ κά­­­ψῃ. Τὸ πονηρὸ πνεῦμα μετέβαλλε τὸ παι­δὶ σὲ ἕ­να θηρίο. Τὴν ὥρα ποὺ πάθαινε τὴν κρίσι κυλιόταν χάμω, ἔτριζε τὰ δόντια του, ἔ­βγαζε ἀ­φροὺς ἀπὸ τὸ στόμα· ξερὸ καὶ ἀναίσθητο γινόταν πολλὲς φορές (ἔ.ἀ. 9,18).
Δυστυχισμένο ἕνα τέτοιο παιδί, μὰ πολὺ πιὸ δυσ­τυχισμέ­νος ὁ γονιός του. Γιατὶ ἡ ἀρρώστια τοῦ παιδιοῦ εἶ­νε δεινὴ συμφορὰ γιὰ τὸν πατέρα ποὺ τὸ γέννησε καὶ τὸ πονάει. Φαν­ταστῆτε τὸν δυστυχισμένο πατέρα νὰ βλέ­πῃ τὸ σπλάχνο του νὰ σπαράζῃ κάτω ἀπ᾽ τὰ νύχια τοῦ διαβόλου ὅπως σπαρταράει τὸ ψάρι στὸ ἀγκίστρι τοῦ ψαρᾶ.

* * *

Κι ἀφοῦ εἴδαμε τὴν σπαραξικάρδια κατάστασι τοῦ παιδιοῦ τοῦ εὐαγγελίου, ἂς δοῦμε τώρα κάτι ἄλλο· μήπως ὑ­πάρ­χουν καὶ σήμερα τέτοια παιδιά, ποὺ μὲ τὴ συμ­περιφορά τους εἶ­νε μιὰ συμφορὰ γιὰ τοὺς γονεῖς;
Εἶνε ἀλήθεια ὅτι πολλοὺς πόνους δοκιμάζουν οἱ γονεῖς· μὰ ἐκεῖνο ποὺ εἶνε ἀβάσταχτο καὶ κά­νει τὴν καρδιὰ τοῦ πατέρα καὶ τῆς μάνας νὰ σπαράζῃ, εἶνε νὰ βλέπουν τὸ γυιὸ ἢ τὴν κό­­ρη τους νὰ παίρνουν τὸ δρόμο τὸν κακό. Ἄχ, πόσο τὰ παιδιὰ αὐτὰ μοιάζουν μὲ τὸ δαιμονισμένο παιδὶ τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελίου!
Κουφὸ ἦταν τὸ δαιμονισμένο παιδί, κου­φὰ εἶνε καὶ τὰ σημερινὰ παιδιά· ὄχι γιατὶ ἔ­χουν βλαμμένα τ᾽ αὐτιά τους καὶ δὲν ἀκοῦ­νε, ἀλ­λὰ γιατὶ ἔπαψαν πιὰ νὰ ὑπακούουν στοὺς γο­νεῖς. Μάταια παρακα­­­­λοῦν, φωνάζουν καὶ κλαῖνε ἡ μάνα κι ὁ πατέρας, μάταια συμβουλεύει κι ὁ δάσκαλος. Αὐτὰ δὲν ἀκοῦνε. Λὲς καὶ κάποιος ἔφραξε μὲ βουλοκέρι τὰ αὐτιά τους. Πῶς λοιπὸν δὲν μοιάζουν μὲ τὸ παιδὶ ποὺ εἶ­χε κουφάνει τὸ δαιμόνιο;
Ἀλλὰ τὸ δαιμόνιο εἶχε κάνει τὸ παιδὶ καὶ ἄλαλο. Πόσα παιδιὰ καὶ σήμερα δὲν εἶνε ἄλαλα! –Ἄλαλα; τί ἄλαλα; θὰ πῆτε, ἐδῶ αὐτὰ μι­λᾶνε ὅλη μέρα καὶ φλυαροῦν ἀκατάσχετα… Ναί, ὅλα τὰ λέει ἡ γλῶσσα τους· καὶ βλαστήμιες, καὶ αἰσχρολογίες, καὶ βρισιές· ἀλλὰ στὸ Θεὸ δὲν μιλᾶνε, προσ­ευχὴ ἡ γλῶσ­σα τους δὲν ξέρει νὰ πῇ, ἕνα καλὸ λόγο δὲν ἀκοῦς ἀπὸ τὸ στό­μα τους. Λοιπὸν δὲν εἶνε ἄλαλα;
Τὸ παιδὶ τοῦ εὐαγγελίου εἴδαμε ὅτι «ἀ­φρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται» (Μᾶρκ. 9,18). Μὰ μήπως τὴν ἴδια εἰκόνα δὲν παρουσιάζουν καὶ σήμερα πολλὰ παιδιά; Ἔχουν πεῖσμα δαιμονικὸ καὶ ἐπιμονή. Θέλημα τῶν γο­νέων ποτέ δὲν κάνουν. Ἂν καμμιὰ φορὰ θελήσουν ἢ ἡ μάνα νὰ τοὺς κάνῃ μιὰ παρατήρησι ἢ ὁ πατέρας νὰ τὰ τιμωρήσῃ, τότε αὐτὰ γίνονται θηρία· ἀφρίζουν ἀπὸ τὸ πεῖ­σμα τους, πέφτουν κάτω καὶ χτυπιῶνται ἀπ᾽ τὸ κακό τους, κυλιῶνται χάμω ἀπ᾽ τὴ μανία τους, σπάζουν πιάτα καὶ καρέκλες, σηκώνουν χέρι, πιάνουν καὶ ξύλο νὰ χτυπήσουν τοὺς με­γάλους. Καὶ πάλι ἐρωτῶ· μοιάζουν ἢ δὲν μοιά­ζουν τότε μὲ τὸ δαιμονισμένο παιδί;
Ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο ἔκανε τὸ παιδὶ τοῦ εὐ­αγγελίου, ποὺ τὸ μιμοῦνται σήμερα τὰ παι­διά μας· τὸ δαιμόνιο τὸ ἔρριχνε πότε στὸ ποτάμι καὶ πότε στὴ φωτιά. Τὸ ἴδιο λοιπὸν παθαίνει καὶ σήμε­ρα ἡ νεολαία. Ὑπάρχουν τόποι ποὺ εἶνε χειρό­τεροι ἀπὸ ἕνα ποτάμι κι ἀπὸ ἕνα καμίνι. Ποτάμι ποὺ παρασύρει καὶ πνίγει εἶνε τὸ ῥεῦμα τῆς μόδας καὶ τῆς ξενομανίας, μὲ τὰ θεάματα καὶ τὴ μουσικὴ καὶ τὰ φαρμακερὰ ποτά· καμίνι ποὺ τσουρουφλίζει καὶ καίει εἶνε τὰ κέν­τρα ποὺ συχνάζουν οἱ νέοι καὶ τὰ κακόφημα κι ἀ­κατονόμαστα σπίτια ὅπου ἀκολασταίνουν. Ἔ, δὲν εἶνε προτιμότερο νὰ πνιγῇ ἢ νὰ καῇ ἕ­νας νέος, παρὰ νὰ πέσῃ μέσα ἐκεῖ;… Τί κάνει ἡ φωτιὰ στὰ φυτὰ καὶ τὰ δέντρα· καίει τὰ φύλλα καὶ τὰ κλαδιά, τ᾽ ἀφήνει ξερὰ κούτσουρα ποὺ τὰ βλέπεις καὶ λυπᾶται ἡ ψυχή σου. Τὸ ἴ­διο κάνει καὶ ἡ ἁμαρτία καὶ ἰδίως τὸ δαιμόνιο τῆς σαρκὸς στοὺς νέους καὶ τὰ παιδιά μας· τοὺς ἀφαιρεῖ τὴ δροσιὰ τῆς ἁγνότητος, καίει τὰ μπουμπούκια τῆς ζωῆς, μαραίνει τὰ ἄνθη τῆς νεότητος, γυρίζουν στὸ σπίτι παραμορφωμένα ὄντα, ἐλεεινὰ κού­τσουρα. Πόσα τέτοια παιδιὰ ὑπάρχουν, ποὺ ἔχουν γίνει ἡ κόλασι τῶν σπιτιῶν!

* * *

Ἀλλὰ ποιός φταίει ἆραγε γιὰ νὰ καταντήσουν τὰ παιδιὰ σ᾽ αὐτὸ τὸ χάλι; Φταίει ἡ κοινωνία; φταίει τὸ σχολεῖο; φταῖνε οἱ μεγαλύτεροι; Πολλὰ φταῖνε ὥστε τὰ παιδιά μας νὰ γίνων­ται δαιμονισμένα, κυρίως ὅμως φταῖνε οἱ γονεῖς· αὐτὸ βγαίνει ἀπὸ τὸ σημερινὸ εὐ­αγγέ­­λιο. Ὅ­ταν ὁ δυστυχισμένος πατέρας ἔφερε τὸ παιδὶ στὸ Χριστὸ καὶ τὸν παρακαλοῦσε νὰ τὸ κάνῃ καλά, ὁ Κύριος τὸν ρώτησε· –Ἀπὸ πότε ὑ­ποφέρει τὸ παιδί; –«Παιδιόθεν» (ἔ.ἀ. 9,21), ἀ­πήν­τησε ὁ πατέρας, δηλαδὴ ἀπὸ τὴ μικρή του ἡ­λι­κία. Μὲ τὸ ὅλο λοιπὸν αὐτὸ περιστατικὸ εἶ­νε σὰν ὁ Χριστὸς νὰ ἔλεγε· Ταλαίπωρε πατέρα, ἄφησες τὸ κακὸ νὰ ῥιζώσῃ μέσα στὸ παιδί, ἄφησες τὸ σατανᾶ ν᾽ ἀποκτήσῃ δικαιώματα πάνω του, καὶ τώρα ἔρ­χεσαι ζητώντας τὴ θερα­πεία; Θά ᾽­πρεπε ἀπὸ τότε νὰ ἐνδιαφερθῇς…
Ἀπὸ τὴ στιχομυθία αὐτὴ καταλαβαίνουμε ὅτι οἱ γονεῖς φέρουν τὴ μεγαλύτερη εὐθύνη γιὰ τὰ παιδιά. Γι᾽ αὐτὸ πρέπει ἀπὸ τὴ μικρὴ ἡ­λικία νὰ συνηθίζουν τὸ παιδί τους στὸ καλό. Ὅπως φροντίζουν νὰ θρέψουν τὰ σώματα, πρέ­πει νὰ φροντίζουν νὰ θρέψουν καὶ τὶς ψυχὲς τῶν μικρῶν. Διότι καὶ ἡ ψυχή, ὅ­πως τὸ σῶμα, θέλει τροφή, τροφὴ πνευματική. Πόσοι ὅμως ἀπὸ τοὺς γονεῖς φροντίζουν γι᾽ αὐτό; Νά·
• Εἶνε μεσημέρι καὶ ἡ οἰκογένεια κάθεται στὸ τραπέζι. Ποιός πατέρας λέει τότε «Παιδιά, πρὶν ἀρ­χί­σουμε τὸ φαγητὸ σηκω­θῆτε νὰ κάνουμε τὴν προσευχή μας· καὶ στὸ τέλος πάλι νὰ εὐ­χαριστήσουμε τὸν Κύριο γιὰ τ᾽ ἀγαθὰ ποὺ μᾶς ἔ­δωσε»; Κάθονται τρῶνε, καὶ μετὰ σηκώ­νον­ται καὶ φεύγουν βουβοί, ὅπως τὰ ἄλογα ζῷα.
• Βραδιάζει. Ποιός πατέρας λέει «Παιδιά, προ­τοῦ νὰ πέσουμε γιὰ ὕπνο ἂς γονατίσουμε νὰ νὰ ποῦμε προσευχή, νὰ μᾶς ἀκούσῃ ὁ Θεός».
• Ξημέρωσε Κυριακή. Ποιά μάνα θὰ πῇ στὰ παιδιά της ἐκεῖνο τὸν ὡραῖο στίχο τοῦ ποιητοῦ
«Ἔ, παιδιά, καιρός, ξυπνᾶτε,
εἶναι Κυριακή,
ἡ καμπάνα μᾶς φωνάζει,
τὴν ἀκοῦτ’ ἐκεῖ;»;
(Ἠλίας Τανταλίδης, Ἡ Κυριακή, Ἀναγνωστικὸ Γ΄ Δημοτικοῦ, ἐκδ. Καλοκάθη, Ἀθῆναι 1966, σ. 61).
• Ποιός πατέρας πάλι τὴν Κυριακή, ἀντὶ νὰ πάῃ στὸ καφφενεῖο, θὰ γυρίσῃ στὸ σπίτι, θὰ πάρῃ τὸ Εὐαγγέλιο ἢ ἄλλο θρησκευτικὸ βιβλίο καὶ θὰ καθήσουν νὰ διαβάσουν μαζὶ ὄχι πολύ, μιὰ σελίδα, καὶ μετὰ θὰ πῇ δυὸ λόγια;
Κάθε σπίτι θά ᾽πρεπε νά ᾽νε μιὰ ὄμορφη «κατ᾽ οἶκον ἐκκλησία» (Α΄ Κορ. 16,19. Κολ. 4,15. Φιλήμ. 2) τοῦ Χριστοῦ μας· καὶ τώρα τί εἶνε; ἕνας σταῦλος ζῴων. Ἐδῶ βλαστημάει ὁ μεθυσμένος πατέρας, ἐκεῖ καταριέται ἔξαλλη ἡ μάνα, τὰ παιδιὰ βρίζονται καὶ χτυπιῶνται…· σ᾽ αὐτοὺς δὲν βασιλεύει ὁ Χριστός, ἐξουσιάζει ὁ διάβολος.
Γι᾽ αὐτὸ τὰ παιδιὰ δὲν μαζεύονται μέσα, ἀλ­λὰ γυρίζουν ἔξω σὰν τὰ ἀδέσποτα σκυλιά. Κανένα δὲν ἀκοῦνε, κανένα δὲν σέβονται, κανένα δὲν φοβοῦνται.

* * *

Ὦ γονεῖς, τρέμω ὅταν σκέπτωμαι τί λόγο φοβερὸ θὰ δώσετε τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως! Ἐσύ, πατέρα, ξέρεις τί κάνεις μὲ τὰ λόγια σου, μὲ τὰ ἔργα σου, μὲ τὴν ὅλη διαγωγή σου; φονεύεις τὸ παιδί σου! Ὁ Θεὸς σοῦ ἔδωσε τὸ παιδὶ νὰ τὸ κάνῃς ἕνα ἀγγελούδι, ἕνα ἄγαλμα ποὺ θὰ στολίσῃ τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν· κ᾽ σὺ τὸ ἔκανες ἕνα δαιμονισμένο πλάσμα. Ἐκεῖ ποὺ θὰ πάῃ τὸ παιδί, ἐκεῖ θὰ πᾷς κ᾽ ἐσύ. Γιατὶ ἐσὺ τὸ ὡδήγησες στὴν κόλασι!
Ἀδελφοί μου, ἂς φροντίσουμε ὅλοι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, νὰ ζήσουμε κοντὰ στὸ Χριστό μας, γιὰ νὰ ἔχουμε τὴν εὐλογία του εἰς αἰ­ῶ­νας αἰώνων.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος